Archive for March, 2011

Ֆիլմ Առնո Բաբաջանյանի մասին

Երեկ արդեն որերորդ անգամ Ռուսական ալիքներով նայում էի հաղորդում Առնո Բաբաջանյանի մասին: Ու հարց է ծագում, ինչու մեր հայկական հեռուստաալիքները չեն կարող նկարահանել ֆիլմեր մեր մեծերի մասին, թե Հայաստանում քիչ են ոչսերիալային հեռուստադիտողները, ում դուր կգան նման հաղորդումները: Ինչու գումարներ չեն ծախսվում և չեն նկարահանվում նմանատիպ ֆիլմեր, ինչու են ռուսական ալիքները միշտ նկարահանում Բաբաջանյանի մասին, […]

Կարիք ունեմ

Յուրաքանչյուրիս կյանքում գալիսա ժամանակ, երբ հասկանում ես, որ պետք է մեծանալ: Ոնց որ ինձ մոտ այդ շրջանա, իսկ մեծանալ նշանակումա վերցնել պատասխանատվություն քեզ վրա, որոշ հարցերում լինել այն մեկը, ով կլուծի դա, լինել բոլորի կողքին աջակցող ու չպահանջել այդ ամենը քո նկատմամբ: Բայց ես նաև զգում եմ, որ չեմ ուզում դա, մեծանալ չեմ ուզում: Այսօր […]

84-ամյա տատիկի բռնաբարությունը

Երեկ մի հատ տեսանյութ եմ տեսել լուրերով, չգիտեի, լացեմ, ծիծաղեմ, թե ինչ, բերանս բաց նստել էի հեռուսատցույցի առաջ: Քանի որ լուրերրը տեղական էին, դժվար ես կարողանամ այն գտնել ինտերնետում: Լուրերով հայտնեցին, որ մեր մոտի քաղաքներից մեկում մի 14 տարեկան ցիգան տղա երեխա բռնաբարել է 84 ամյա տատիկի: Սա այն դեպքերից, որ ոչ ուզում ես հասկանաս, […]

www.artrblog.blogspot.com

Գյումրվա հումորով, միշտ պատասխանատու, դանիական մանակապարտեզ ավարտած, Արման Հովհաննիսյանին սիրող հարևաններ ունեցող, պարզապես հետաքրքիր ու լավ բլոգգեր Արտուշ Ռուշանյան: Այսօր Ձեզ առաջարկում եմ ոչ միայն կարդալ բլոգ` http://artrblog.blogspot.com , այլ իսկապես վայելել,  բլոգում հայտնվելու հենց առաջին վարկյանից ավելի բարձր միացրեք Ձեր համակարգչի ձայնը ու վայելեք: Առաջարկում եմ Արտուշի հետ միասին ողբալ ՀՀ կրթական համակարգը` http://artrblog.blogspot.com/2010/07/blog-post.html, […]

Անխնամ Իքսֆակտորցիները

Երեկ նայում էի X-Factor ընտրական փուլը, երբ ասում են, թե ովա դուրս գալու պրոյեկտից: Դուրս են գալիս մասնակիցները, ում վրա այդ օրը չգիտես` ինչու, չեն աշխատում ոճաբանները: Համերգի օրը նրանք բոլոր շատ լավ տեսք ունեն, դե ինչքան ներումա ամեն մեկին իրա արտաքինը, դա իմ գործը չի, մեկ մեկ նույնիսկ պերեբոր է լինում, երբ այնքան են […]

Ես ճակատագրին հավատում եմ

Կյանքում լինում են բաներ, որոնց մասին մենք հիշում ենք միայն  այն ժամանակ, երբ դրանք իրանց առաքելությունը կատարում են: Դիլիջանի ավտոկայանի շենքերից մեկի վրա մի հատ մեծ ցուցանակ կար, միգուցե կա, վրան գրած էին մի քանի քաղաքների անուններ, որտեղ կարելի էր գնալ ավտոբուսով ու այդ շենքում ծախում էին տոմսեր: Քանի որ ես օրական մի քանի անգամ […]

Քո թեկնածուն անցավ, խնդրեմ քեզ ՓՈՂ

Այսօր իմացել եմ, որ արտասահմանյան շատ դեղագործական ընկերություններ (միգուցե ոչ միան դեղագործական) ունեն նման խրախուսման մեթոդ Ռուսաստանում` եթե տվյալ աշխատեղի համար անցկացվող հարցազրույցի ժամանակ անցնում է այն մարդը, ում հենց Դուք եք բերել, ապա ֆիրման Ձեզ վճարումա կոնկրետ գումար, հաճախ դա տատանվում է 20.000-30.000 ռուբլու սահմաններում, դա ՀՀ դրամով կազմում է 260.000-390.000 դրամ: Ու ես […]

Նորից ձյուն

Այսօր Մարտի 22, ու դա ինձ թվումա նշանակումա, որ գարունա, ու մեկել ինձ թվումա, որ դա իր հերթին նշանակումա արև, մաքսիմում քամի, ու ինչքան գիտեմ, մենք ապրում ենք Ռուսաստանի հարավում, ու դա էլ իր հերթին, եթե ինձ չեն դավաճանում իմ աշխարհագրական գիտելիքները, չի նշանակում հյուսիս, որն էլ իր հերթին չի նշանակում Սիբիր: Հիմա ես պատրաստվում […]

կատաղած ԱՐԱՔՍ

Ինձ միշտ հետաքրքրելա, ինչու են մարդիկ մի բանը հասկանում մի քանի անգամ ասելուց?  Տանել չեմ կարողանում բողոքել, բայց մեկ մեկ սենց արտահայտվելը օգնումա,  քանի որ մեկա ասածդ տեղ չի հասնում: Ուրեմն հենց առաջին օրը, երբ ինձ նշանակեցին մեր բաժնի ղեկավար, ես բոլորին ասեցի, ինձ առավոտը շուտ` մինչև ժամը 8 չզանգեք, եթե իհարկե շատ լուրջ բան […]

Մի պատերազմեք

Երեկվանից բոլորը խոսում են Լիբիայի վրա կատարված հարձակման մասին: Ես քաղաքագետ չեմ, չեմ խորանում, թե ով ում ինչա պարտք, ով ինչքան նավթ ունի ու ով ում նախագահական ընտրություններն է ֆինանսավորել: Ես մենակ ուզում եմ մի բան ասեմ, խիա Ամերիկան, արևմտյան գերտերությունները իրանց իրավունք վերապահում քիթները խոթել այլ երկրների գործերի մեջ, ինչ են իրանց արդարացնում, մտածում […]