Ամենուր գարուն է

Գարուն… Գարուն բառն անգամ գեղեցիկ է, գեղեցիկ ու բարի է նաև այն ամենը, ինչին կարելի է գարուն անվանել: Երկար սպասված գարունն եկել է, իր ամբողջ գեղեցկությամբ ու հմայքով, ծաղկած ծառերով ու մեղուների բզզոցով: Քայլում ես առավոտյան ու ցանկություն չկա փողոցի ջերմությունը փոխարինել օֆիսային համակարգիչներով, ամեն ուր կանաչ է, մարդկանց դեմքին ժպիտներ, ամեն ինչ մի տեսակ ուրիշ է, ուրիշ չէ, գարնանային է, վիտամինային: Գարնանը գնած միրգն ու կանաչին անգամ ուրիշ համ ունեն, ու թե ինչու  միշտ գարուն չէ…

Նկարը` Արազ Սարգսյանի

 

Հիմա նայում եմ պատուհանից, դրսում սպորտ դպրոցի տղա երեխաները իրենց առաջին գարնանային բացօթյա մարզանքն են անում, թեթև հագնված, ժպիտները դեմքներին ու վճռական, փողոցների երկայնքով ինձ ամենուր ժպտում են իմ սիրելի կակաչները, աննկարագրելի գեղեցիկ ու գույնզգույն, անգամ մոտս դրանք բոլորը կտրելու ու իմ սենյակում դնելու ցանկություն է առաջանում, նարգիզները իրենց դեղինությամբ ու բույրով լցրել են սենյակս, քանի գարուն է, ուզում եմ զգամ դա ամենուր` փողոցում, տանը, աշխատավայրում, ու ամենակարևորը այն մի ամբողջ տարի պահել հոգուս մեջ, մինչև հաջորդ գարուն…


You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.