“Իմ ու քո Friend բլոգերը” խորագրի հյուրն է Վարդան Գրիգորյանը

Վարդան Գրիգորյանը ծնվել է 1987 թվականի Ապրիլի 30-ին Գորիս քաղաքում:

Նրա բլոգերը` 

http://grigoryan.biz/blog

http://ajmikzer.wordpress.com

http://googland.net

http://gtugarmenia.blogspot.com

Ֆեյսբուքում նա ունի 1715 friend, ինձ հետ ընդհանուր` 74:

1. – Ինչպե՞ս ես սիրում, երբ դիմում են քեզ` Վարդան, Վարդ, Վրդ կամ …

– Անծանոթների համար միայն Վարդան, իսկ մտերիմների դեպքում քո նշած ձևերից ցանկացածով, բայց ընկերներս գիտեն, որ եթե իրենք ինձ դիմում են Վարդան, ապա ես մտածում եմ, որ իրենք ինձնից նեղացած են: Քո նշած ձևերին կավելացնեմ ևս մեկը՝ Վրդո :)

2. – Պատմի’ր մի դեպք մանկությունից, որ դու  հիշում ես կամ պատմել են ու այն քո մեջ տպավորվել է:

– Դպրոցում մինչև 3-րդ դասարանը, իմ հետևի նստարանին մի աղջիկ էր նստում, որին ես “սիրում էի” :) Մի անգամ բարեկամներիցս մեկը հարցրեց. “Ո՞վ ա ամենասիրուն աղջիկը ձեր դասարանում, հետևիդ նստո՞ղը”: Ես էլ որպեսզի ցույց չտամ, որ դա այդպես է, ասեցի. “Չգիտեմ, դասի ժամանակ չի կարելի հետ նայել” :))))

3. – Մանկապարտեզ գնացե՞լ ես

– Մի քանի մանկապարտեզ եմ գնացել: Դա կապված էր նրա հետ, որ իմ այդ տարիքում մենք հասցրեցինք տեղափոխվել նոր տուն՝ նոր թաղամասում: Շատ էի սիրում մանկապարտեզ գնալ: Նույնիսկ լաց էի լինում, որ շաբաթ-կիրակի էլ տանեին: Հայրս ստիպված մեքենայով ինձ տանում էր մանկապարտեզի դռան մոտ, տեսնում էի, որ փակ է, նոր հանգստացած տուն էի գալիս:

4. – Հաճախ ես նայո՞ւմ մանկական նկարներդ:

-Չէ, չեմ սիրում ինձ՝ այդ տարիքում :)

5. – Վերջերս ստատուս էիր գրել Վերջին զանգի մասին, արդյոք դպրոցական տարիներից էլ ոչինչ չունես հիշելո՞ւ:

– Դպրոցական տարիներից շատ բան ունեմ հիշելու, բայց ինձ համար ամենակարևոր տարիները 8, 9, 10 դասարաններն էին: Հենց այդ ժամանակ ձևավորվեց այն նեղ ընկերների շրջանակը, ովքեր հիմա իմ ամենամտերիմ ընկերներն են:

6. – Ինչո՞ւ հենց կիրառական, ընտրությունը քոնն էր:

– Ընտրությունը իմն էր: Ես ուզում էի ծրագրավորող դառնալ, բայց ինձ համար կարևոր չէր, որ բուհը և ինչ ֆակուլտետ: ԵՊՀ-ն հորս խորհրդով ընտրեցի ու հիմա գոհ եմ: Եթե հիմա նորից հնարավորություն ունենայի ընտրելու, նորից նույն բուհն ու նույն ֆակուլտետը կընտրեի:

7. – Ակտիվ ուսանո՞ղ ես եղել

– Միջին ակտիվության. Ուսխորհուրդներում չեմ եղել, կազմակերպչական հարցերով չեմ զբաղվել, երրորդ կուրսից արդեն աշխատում էի, ու դա էր ինձ համար ամենակարևորը: Ակտիվությունս սահմանափակվում էր խմբեցիների հետ միջոցառումներով ու նեղ ընկերական շրջապատով անցկացրած ժամանացով:

8. – Մի  իրական ու անհավանական դեպք կհիշե՞ս ուսանողական կյանքից:

– Նախ ասեմ, որ ուսանողական տարիքում շատ եմ սիրահարվել: Մի աղջիկ կար, մեր զուգահեռ խմբից էր, համակրում էի ու մի օր էլ որոշեցի խոսել նրա հետ: Հանդիպեցինք, ասեցի զգացմունքներիս մասին, զարմանալիորեն դրական էմոցիաներ տեսա նրա մեջ: Որոշեցինք, որ ավելի հաճախ հանդիպենք: Անհամբեր սպասում էի հաջորդ օրվան, բայց անսպասելիորեն հաջորդ օրը նա շատ չոր ու սառը խոսեց հետս, ասեց որ իրենից հեռու մնամ և այլն: Երկար ժամանակ չէի հասկանում՝ ինչու: Հետո, ամիսներ անց իմացա, որ նրա ընկերուհիներից մեկն էր իմ մասին վատ բաներ պատմել, որ ես իբր կնամոլ եմ, ինտերնետներում աղջիկներ եմ խոսացնում և այլն: Բայց իրոք այդպես էր, ուսանողական տարիներին չատերում շատ էի լինում, պարզապես կարևորում էի ռեալը՝ վիրտուալից: Իսկ նա դա չհասկացավ 😀

9. – Ե՞րբ հասկացար, որ դու ու Գուգլը անբաժան ենք:

– Մասնագիտության բերումով ինտերնետն ինձնից անբաժան է, ու տարիների ընթացքում ձևավորվում են ձգողականության ուժեր այս կամ այն բրենդի հանդեպ: Գուգլի հանդեպ սերը աստիճանաբար ձևավորվեց, սկզբում անընդհատ բացահայտումներ էի անում նրանց այս կամ այն գործիքի մասին, սովորում էի, դուր էր գալիս, ու այդդպես աստիճանաբար հասկացա, որ գուգլամոլ եմ դարձել: 2010 թվականի վերջին, երբ Մոսկվայում մասնակցեցի Google Developer Day միջոցառմանը, գուգլամոլությունս արդեն անուն ունեցավ, այնտեղից վերադարձա Google-ի տեխնոլոգիաներից օգտվողների հայաստանյան խմբի համակարգողի կարգավիճակով:

10. – Եթե լինեիր Sergey Brin կամ Larry Page, ամենաառաջինը ի՞նչ կփոխեիր Գուգլում:

– Փոքր երկրների նկատմամբ վերաբերմունքը փոքր-ինչ կվերանայեի, կարևորությունը կդնեի նոր զարգացողների վրա, ոչ թե ամեն ինչը կենտրոնացների միայն ԱՄՆ-ում:

11. – Դու հրաշալի ստեղծագործում ես, ե՞րբ ես սկսել գրել, և արդյո՞ք պահպանել ես առաջին բանաստեղծությունը:

– Առաջին բանաստեղծությունը չեմ հիշում, թե որն է եղել: Ստեղծագործում եմ դպրոցական տարիներից: Դասընկերներս մինչև հիմա ինձ հիշեցնում են դրա մասին 😀 Ուսանողական տարիներին բոլոր տետրերիս հետևի էջերում ստեղծագործություններ կային, որոնք դասի ժամին էի գրում 😀 Հիմա քիչ եմ ստեղծագործում, միայն երբ մտքերս հասնում են անզսպելի մակարդակի:

12. – Սիրո՞ւմ ես պատրաստել ու արդյո՞ք քեզ մոտ ստացվում է:

– Պատաստել չեմ սիրում, բայց երբեմն պատրաստում եմ: Շատ լավ հիշում եմ, որ մի անգամ ընկերուհուս մոտ գլուխ էի գովացել, որ շատ լավ լոլիկով ձվածեղ եմ պատրաստում, ու նա ստիպել էր ինձ հատուկ իր համար պատրաստել: Ու ասեմ, որ ես արդարացրել էի  նրա սպասումները 😀

13. – Քո բլոգում գրված է ` ռադիոհաղորդավար: Պատմի’ր մի քիչ դրա մասին:

– Մի քանի ամիս Ռադիո Վանում հեղինակային հաղորդում ունեինք Վարդան Պապիկյանի հետ, կոչվում էր` “Հայ Վեբեր”: Հայկական ՏՏ ոլորտի մասին էինք խոսում, հյուրեր էինք կանչում, փորձագետներ, բայց քանի որ մեզ դեռ չէին վստահում ուղիղ եթերը միայնակ ղեկավարելու պարտականությունը, մեզ օգնում էր ռադիոհաղորդավար Արման Սուլեյմանյանը: Հաճույքով եմ հիշում այդ օրերը, սիրում էի եթերում լինել:

14. – Մի փոքր կպատմե՞ս ընտանիքիդ մասին:

– Հայրս ու մայրս Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանն են ավարտել, աշխատում են պետական ատյաններում, քույրս ավարտել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանը, հիմա աշխատում է դարձյալ պետական ատյանում, եղբայրս ամուսնացած է, աշխատում է Հայկական էլեկտրական ցանցերում, ունի 2 երեխա՝ 8-րդ և 9-րդ դասարաններում են սովորում, դե իսկ եղբորս կինը բուժքույր է:

Վարդանի ընտանիքը

15. – Վերջերս մի հատ նյութ էիր գրել, որտեղ կարդացի` “Սիրում եմ գրել, ստեղծագործել, արարել… Կլինի դա երաժշտություն, արձակ, թե պարզապես ծրագիր…”, իսկ ամենից շատ որի՞ց ես հաճույք ստանում:

– Ամենից շատ սիրում եմ, երբ գրածս ծրագրային կոդը աշխատում է առանց error-ների :) Ծրագրավորողները ինձ կհասկանան:

16. – Ի՞նչն է քո մուսան, երբ սկսում ես ստեղծագործել:

– Կախված է ստեղծագործությունից. արձակ կամ բանաստեղծություն գրելիս մուսան լինում է հակառակ սեռի ներկայացուցիչ:

17. – Սիրո մեջ համարձա՞կ ես:

– Սիրում եմ օրիգինալ բաներ անել, բայց ոչ միշտ եմ համարձակվում դրանք իրագործել: Ամեն ինչ կախված է դիմացինից ու թե ինչպես նա կընդունի այդ արարքը:

18. – Ո՞ր երկրի նախագահը կցանկանայիր լինել:

– Ոչ մի երկրի: Առհասարակ չէի ուզի նախագահ լինել, քաղաքականությունը իմ գործը չէ:

19. – Համեստություն չանես, քո մասին միշտ մարդիկ լավ են արձագանքում, ո՞նց ես վերաբերում, երբ քեզ գովում են:

– Իհարկե հաճելի է, երբ գնահատվում ես: Էությամբ այնպիսի մարդ եմ, որ սիրում եմ օգնել, ու չեմ թաքցնի, սիրում եմ, երբ ինձ գովում են 😀

20. – Այսօր քեզ ի՞նչ չունես, որի կարիքը շատ ես զգում:

– Շատ բաներ չունեմ, բայց բոլորին էլ հասնելու ձգտում ունեմ: Նախասահմանված կարևորության աստիճաններ կան մեջս՝ բոլոր անելիքներիս համար: Հերթով անում եմ, իհարկե, որոշները ժամանակի ընթացքում կորցնում են արդիականությունը, ու ցուցակից դուրս են գալիս: Երբեմն արագ, երբեմն դանդաղ գնում եմ այդ չունեցածին հասնելու ճանապարհով:

21. – Ո՞ր ավտոմեքենայի ղեկին ես քեզ տեսնում:

– Մեքենայի ընտրության հարցում համեստ եմ, վերջերս էլ ստատուս էի գրել այդ մասին: Toyota Altezza (Lexus IS 300) մեքենայի ղեկին եմ ինձ տեսնում՝ ոչ հեռու ապագայում :)

22. – Գիրք կարդո՞ւմ ես, ո՞րն է ամենասիրածը:

– Արդեն մի քանի տարի է, տպագիր գիրք չեմ կարդում: Անկեղծ ասած, անիմաստ եմ հիմա համարում տպագիր կարդալը: Երևի շատերը համաձայն չեն լինի, բայց ես էլեկտրոնային գրքերն եմ նախընտրում: Ու կարդում եմ հիմնականում մասնագիտական գրականություն, իսկ դրանց մեջ ամենասիրածներ չկան: Եթե տպագիր կարդալու ցանկություն է լինում, կարդում եմ Սևակի ու Տերյանի բանաստեղծությունների ժողովածուներից մի քանի էջ:

23. – Առաջին ժամադրությանը երկա՞ր ես պատրաստվում:

– Այո, սիրում եմ, երբ առաջին ժամադրությունը հիշվում է: Հիմնականում պլան եմ ունենում, որը իրագործում եմ (երբեմն որոշ բացթողումներով, քանի որ պլաններից որոշները մեծ համարձակություն են պահանջում):

24. – Ասում են, մարդիկ քնելուց առաջ սիրում են երազել, իսկ դո՞ւ:

– Կախված է իրավիճակից, երբեմն քնելուց առաջ երկար վերլուծում եմ օրս, երբեմն հաջորդ օրվա անելիքներս եմ վերհիշում: Շատ հաճախ այնքան հոգնած եմ պառկում քնելու, որ միանգամից աչքերս փակվում են: Չեմ երազում քնելուց առաջ…

25. – Եթե հնարավորություն ունենայիր աչքերդ փակել ու բացելուն պես հայտնվել քո ցանկացած վայրում, որտե՞ղ կլինեիր հիմա:

– Սան Ֆրանցիսկոյում, ավելի կոնկրետ՝ Moscone կենտրոնում, Google I/O միջոցառմանը:

 

0

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

2 Responses to ““Իմ ու քո Friend բլոգերը” խորագրի հյուրն է Վարդան Գրիգորյանը”

  1. Կարեն says:

    Վրդոյին էլ իմացանք :)
    Լավն ու հետաքրքիր էին թե հարցերը, թե պատասխաննները :)

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.